Czasowniki modalne

Wstęp

Czasowniki modalne mają bardzo szerokie zastosowanie. Za ich pomocą możemy wyrazić:

• umiejętność, zdolność (np. Potrafię mówić po angielsku.),

I can speak English.

• pozwolenie (np. Jeśli skończyłeś się uczyć, możesz iść do kina.),

If you have finished studying, you may go to the cinema.

• prawdopodobieństwo, pewność (np. Długo się uczyłeś - na pewno jesteś zmęczony.),

You've been studying long - you must be tired.

• konieczność, przymus (np. Każdy musi płacić podatki.),

Everybody has to pay taxes.

• prośbę (np. Czy mógłbyś otworzyć okno?),

Could you open the window?

• propozycję, sugestię (np. Może poszlibyśmy do kina?).

Shall we go to the cinema?

Większość czasowników modalnych ma tylko jedną, podstawową formę, która jest taka sama dla wszystkich osób. Nie dodajemy do nich żadnych końcówek ani operatorów. Pytania tworzymy przez inwersję, a  w przeczeniach dodajemy NOT po czasowniku.

I can swim and he can ride a bike.

Ja umiem pływać a on umie jeździć na rowerze.

W powyższym przykładzie widzimy, że forma can jest taka sama dla wszystkich osób. Nie dodajemy końcówki -s w trzeciej osobie.

Should they eat so much? No, they shouldn't.

Czy oni powinni tyle jeść? Nie, nie powinni.

W tym przykładzie widzimy, że pytanie jest tworzone przy użyciu szyku przestawnego, a w przeczeniu wstawiamy NOT bezpośrednio po czasowniku SHOULD. nie używamy już żadnych innych operatorów.

Wyjątkiem są czasowniki i wyrażenia typu HAVE TO, BE SUPPOSED TO, BE ALLOWED TO, które spełniają taką samą funkcję, jak czasowniki modalne, ale w zdaniu zachowują się tak jak zwykłe czasowniki, czyli przyjmują wszystkie operatory i końcówki.

I have to study. He has to study. Do you have to study?

Ja muszę się uczyć. On musi się uczyć. Czy ty musisz się uczyć?

We aren't allowed to smoke here. Will they be allowed to smoke?

Nie wolno nam tu palić. Czy im będzie wolno palić?

Dokładne użycia poszczególnych czasowników są omówione w kolejnych działach.